خوب بالاخره روحانی هم رئیس جمهور شد و دولت هم تشکیل گردید و کار آغاز شد. دولت راست گویان کار خود رو در حالی آغاز کرد که سخنانی در مورد قسم دروغ زنگنه وزیر نفت این دولت گفته شد که بی پاسخ ماند. وعده های زیاد امیدبخشی داده شد که امید را در بین مردم بیشتر کرد. وعده هایی مانند حل مشکلات کوتاه مدت در صد روز که البته این روزها نه از حل مشکلات که از بیان مشکلات در 100 روز سخن گفته می شود. روحانی و دوستانش از حذف مدیران با سابقه و تغییرات مدیریتی زیاد گله می کردند اما نیامده داس را برداشتند و چنان تغییراتی دادند تاریخ دولت ها کمتر چنین تغییراتی را به خود دیده است. قرار بود از همه جناح ها استفاده گردد که البته گویا سهم جناح اطرافیان هاشمی و دوستان اطلاعاتی و امنیتی از این جناح ها بیشتر بود. در مورد شایسته سالاری هم زیاد سخن گفته می شد که البته انتصاب یک فوق لیسانس ریاضی بدون سابقه در زمینه میراث فرهنگی بر سازمان میراث فرهنگی تردید هایی را در مورد صحت چنین وعده هایی برانگیخت. قرار بود بین دولت و مجلس تعامل هایی باشد. که البته رأی بالای نمایندگان به وزرا امیدهایی را برانگیخت، اما استفاده از رأی اعتماد نگرفته ها در معاونت رئیس جمهور موجب تعجب شد. محکوم کردن اردوکشی خیابانی در فتنه 88 و تأکید بر تبعیت از ولایت فقیه توسط رئیس دولت و اعضای دولت نیز موجب غمگین شدن برخی بداندیشان شد. تحریم هایی که نقش خوبی در پیروزی روحانی داشتند امروز برچسب ظالمانه را از دولت گرفته اند و تلاش برای برچیدن حتی یک مورد از آنها همچنان ادامه دارد. می گویند اول پاسخ آمریکا به پیام های تعامل و مذاکره و اعتدال روحانی همین طرح حمله به سوریه ، این تنها کشور متحد ایران در جهان، است. می گفتند مسکن مهر را ادامه خواهیم داد اما امروز حذف کامل مسکن مهر توسط کلید داران کلید خورده است که موحب تردید و نگرانی برخی از افراد شده است. تذکرات پی در پی دولتیان و شخص رئیس دولت به رسانه ها برای دوری از گمانه زنی و امثال آن نیز در زمینه آزادی بیان و آزادی رسانه ها موحب ناراحتی برخی اهالی رسانه شد. دولت هم ادعاهای زیادی در مورد مبارزه با فساد داشت و به خصوص اعتراض به اختلاص سه هزار میلیاردی زیاد مشاهده می شد اما انتصاب یک وزیر بر وزارت نفت که در قرار داد کرسنت مسائلی داشت دوباره تردید هایی را برانگیخت .
این مطلب ویرایش و تکمیل خواهد شد ...
به هر حال هر دولت ضعف ها و قوت ها