1- معلم نصف سال تعطیل نیست. در کل معلم رسمی 2 ماه تعطیلی تابستان دارد. حقوق دو ماه می شود 3 میلیون. تقسیم بر دوازده کنیم به هر ماه 250 هزار تومان می رسد. اون یک میلیون و چهارصد که می گیره می شه یک میلیون و شصد و پنجاه. اگه این رو پول اضافی حساب کنیم! پس می بینیم که هنوز خیلی فاصله است تا حقوق های شش میلیونی دیگر سازمان ها. می دانیم که معلم در طول سال مرخصی ندارد و فقط همان تابستان مرخصی و تعطیلی دارد که یک ماهش مرخصی و دو ماهش تعطیلی تابستان است.

2- معلم عموما و اکثرا آن 5 ساعتی که در مدرسه است در تمام ساعت ها مشغول کار است و هیچ استراحتی ندارد. سری به مدرسه ابتدایی بزنید خواهید دید. حتی 7-8 دقیقه ساعت تفریح دانش آموزان نیز اکثر وقت ها معلم مجبور است در کلاس بماند و به کارهای دانش آموزان رسیدگی کند. اکثراً معلم یا سرپا درس می دهد یا تکلیف می بیند و 30 دانش آموز را مدیریت می کند، دعوا و شلوغی درس های آنها را حل و فصل می کند. پس نباید با کار کارمندانی که عموما و اکثرا 90 درصد ساعت ها را بیکار بوده و در اینترنت گشت و گذار می کنند و جوک می گویند و نیم ساعتی هم که کار می کنند کارشان چند تا مهر و امضا و اینتر زدن است مقایسه کرد. در طول ساعت اعصاب معلم به اندازه یک ماه یک کارمند معمولی خورد می شود.

3- ساعت کاری یک معلم فقط محدود به ساعت حضور در مدرسه نیست. بلکه معلم برای طراحی آزمون، تصحیح آنها و حتی مطالعه قبل از تدریس نیاز به به چند ساعت وقت در هر روز دارد. 

4- معلمان حاضرند ساعت کاری آنها مانند همه کارمندان باشه و تعطیلی تابستان هم نداشته باشند و حقوقشان 70 درصد حقوق کارکنان دیگر سازمان ها باشد! بعضا حاضرند تمام تابستان را هم کار کنند اما حقوق آنها "نصف" کارمندان وزارت نفت و ارتباطات و نیرو و شهرداری و ... باشد.

5- معلمان نه تنها حقوق کم دارند بلکه مزایا هم ندارند. وام و مسکن و ... در کار نیست. حتی پول قند و چای را هم از معلم می گیرند.

6- هر کس در سخت بودن کار معلمی شک دارد به یکی از مدارس معمولی سری بزند و یک ساعت کلاس داری کند. اگر از کلاس فرار نکرد حرفش درست است.