بزرگ ترین دشمنان ما نه اسرائیل و آمریکا بلکه این جماعت انگل و هرزه داخلی اند که برای دشمن خارجی مثل سگ دست آموز هستند. از داخل وطن فروشی و خیانت می کنند. نمک خود این کشور رو می خورند اما نمک دان می شکنند. نمک به حرام و رذلند. اکثر این حرامیان از اقشار مرفه جامعه اند و بیشتر از بقیه مردم از این کشور خورده اند. در زندگی روزمره نیز حرام خوار، کلاهبردار، مردم آزار، قانون شکن، خلاف کار و انگل کوچه و بازار، جاده و خیابان و فضای مجازی اند. رذل هایی که هر روز با هزار جور دروغ و حقه بازی و حیله و خلاف ثروت جمع می کنند و صبح تا شب عیاشی و هرزگی می کنند و به شکل مضحکی شبانه روز می نالند. همان فحاشان فضای مجازی و کوچه و خیابان. همان سگ ها و کفتارهای خیابانی و مجازی. بددهن های بد اندیش هتاک. همان حرامیانی که در هر روز عزا و شادی و تعطیلی فورا به ویلاهای خود به شمال می روند . همان زمین خواران و کوه خوارانند. همان خوش گذران های عیاش و بی ناموسند. شبانه روز چشمشان دنبال ناموس مردم است. ناموس مردم از دست اینها در عذاب است. جز خوردن و رقص و مشروب و دود و شیره در زندگی چیز دیگری ندارند. از دیدن رقص زن خود در آغوش و مقابل چشمان مردان بیگانه لذت می برند. همان خوک صفت ها. همان وطن فروشانی که برای یک دلار وطن می فروشند. همان ها که حاضرند توالت اجنبی را بشویند و به این کار افتخار می کنند.

بزرگ ترین دشمنان این ملت همین جماعت فاسد حرام لقمه و وطن فروشند که از قضا با سیاست های غلط اقتصادی و حکومتی در این کشور بیشتر از همه پول به جیب زده و امکانات و زمین و منابع را مال خود کرده اند. پزشکی که در این جامعه به لطف سیاست غلط کنکوری و آموزشی به لطف پول مدرک پزشکی گرفته، به لطف ندادن مالیات، به لطف زیر میزی آزاد، به لطف سرکیسه کردن مریض میلیارد میلیارد پول پارو می کند و در حالی که قسم یاد کرده در درمان و نجات جان مردم فرقی قائل نشود خود به زخمی و مریض لگد می زند و از جان دادنش فیلم می گیرد تا با افتخار پخش کند. جماعتی هار، پاچه گیر، وحشی، قاتل، قمه کش، الکلی، ناموس فروش، تن فروش، هرزه، هیز، ولگرد، عیاش، حرام خوار، دین ستیز، آشوب طلب، بی مغز، بی منطق، خشونت طلب، فاسد، بی هویت، بی شرف، بی وطن، نمک به حرام، نمک نشناس، منافق، انگل جامعه، اوباش، سگ باز و گربه باز، سگ صفت و کفتار صفت، لاش خور و کرکس، رذل، پست، حقیر، اجنبی پرست و متوهم. کلمات از بیان شدت پلیدی ذالت این جماعت هرزه عاجزند.

جماعتی که در پیروزی تیم ملی کشورشان عزا می گیرند، ادای عزا گرفته ها را در می آورند و می گویند ما ناراحت مهسا امینی و مردم کشته شده هستیم اما در باخت تیمشان با وقاحت رقص می کنند. همان دروغ گویان بد کردار و بد اندیش، ریاکار و منافق، دورو و پست فطرت. مانند همان سگ خود هستند. که وقتی چوب را بلند کنی دم تکان می دهند وقتی چوب را زمین بگذاری پارس می کنند و پاچه می گیرند.

این حکومت نه آرمانی است نه معصوم. مخالفان و موافقانی دارد. جماعتی دارد که هر کدام از چیزی ناراضی اند. اما در میان جمعیت اقلیتی حضور دارند که علم مخالفت و بر اندازی بلند کرده اند اما خود بزرگ ترین دشمن این ملت و کشورند و از هر حکومت دیکتاتور و خون خوارتری، خون خوار تر و دیکتاتور تر و مضر ترند. و از هر دشمن خارجی دشمن ترند. این اقلیت مدعی براندازی و معترض بودن خود مردم کش ترین مردمند. همان کسانی اند که به دشمن خارجی التماس می کنند کشورشان تحریم کند حتی حمله کند. به این جماعت باید گفت براندزی تان تمام شد؟ عو عو های خیابانی و آتش افروزی و تخریب هایتان تمام شد؟ بستن خیابان کشتن مردمتان تمام شد؟ باید به شمان بگوییم کارتان خیلی تأثیر گذار بود! پس اگر در گونی نرفته اید دوباره به کشدن شیره و خوردن الکل خود بپردازید، به ویلای خود بروید و دوباره ناموستان را برای رقص در آغوش دیگران تشویق کنید. دوباره دنبال عیاشی و هرزگی خود بروید.