خط انقلاب

من نیز روزی ربنای شجریان را دوست داشتم. نه این که به قول عارف آروزی شنیدن ربنای شجریان را داشته باشم. البته در کودکی و نوجوانی حتی نمی دانستم این ربنا را شجریان خوانده است. این یک حس نوستالوژیک است. اما من یک حس نوستالوژیک صدا و سیما ساخته را به دین و ایمان خود نمی فروشم. از زمانی که مشاهده کردیم شجریان علاقه زیادی به خواننده در میان خارجیان و از ما بهتران ها پیدا کرده است و پول را بیشتر از میهن دوست دارد علاقه ما به به ربنای او نیز از بین رفت. ما مشاهده کردیم که شجریان مذهبی مربوط به گذشته و سی سال پیش است. شجریان امروز شجریان بی حجاب ها و بی اعتقاد هاست. شجریان کسانی که است که اصلا روزه نمی گیرند و روزه گرفتن را کاری واپس گرایانه و مضر برای بدن و مربوط به عرب ملخ خور می دانند. حالا خوشحالم که دیگر مجبور نیستم در ماه رمضان صدای ربنای ریای ریاکاران را بشنوم که دیگر ریای آنها رنگ باخته و دم خروس آنها نمایان گشته است. من دین و اعتقاد خود را به چند خواننده گره نمی زنم. جریان اسنان بزرگی نیست. بزرگ بودن به داشتن صدای خوب نیست. صدایی بلبل بهتر از هر صداییست. اما بلبل حیوانی بیش نیست. صدا مهم نیست. از نظر من رفتار انسان هاست که مهم است. جایگاه انسان به صدا و ظاهر زیبا نیست. حتی جایگاه انسان به علم و مدرک و پول هم نیست. فقط و فقط عمل انسان مهم است. انسانیت مهم است. اعتقاد و تقواست که مهم است.

من به خواننده هایی علاقه دارم که مردمی باشند. در میان مردم و مانند مردم باشند. نه این که در میان اقشار مرفه جامعه یا اقشار بی اعتقاد جامعه باشند. چه می شد آقای شجریان بعضی وقت ها می رفت به جنوب شهر یا هیمن مناطق محروم کشور عزیزمان و در آن جا با بلیط های ارزان یا رایگان آوازی می خواند؟ اما او عاشق خارج است. او عاشق این است که زنان زیبا و بزک کرده و مردان ثروت مند در گرداگرد او جمع گردند و بلیط های گران قیمتش را به سرعت به فروش رساند. هر چند دیگر از صدایش نیز چیزی باقی نمانده است. صدا مهم نیست. در همین جامعه مدرن امروز دیگر آن قدر آهنگ های متال و راک و رپ وجود دارد که آواز های امثال شجریان فقط برای پیرمردها جذاب است. صدا رفتنی است. محبوبیت نیز رفتنی است. انسانیت است که می ماند. انسانیت این نیست که با هزینه بیت المال معروف شوی و سپس نان معروف بودن خود را در انگلیس بخوری. چه بسیار افرادی که صداهای بهتری نسبت به شجریان داشتند اما همیشه گم نام ماندند. اما آن چه که بیشتر انسان را آزار می دهند متوسل شدند چند سیاست مدار به دامن دلقک ها و خواننده هاست! روزی به ساسی مانکن متوسل می شوند روزی به شجریان.

آقای عارف و روحانی! متوسل شدن شما به چند خواننده و بازیگر را برای رأی بیشتر مشاهده کردیم. شما گفتید همه مردم ایران می خواهند با ربنای شجریان افطار کنند. من به عنوان یکی از مردم ایران اعلام می کنم که من و خانواده من با دیدن چنین عکس هایی تنفر خود را از امثال شجریان اعلام می کنیم. چنین شجریانی هیچ تناسبی با اعتقادات ما ندارد. خوب نیست که انسان بویی از اسلام نبرده باشد اما ربنای دروغین و ربنای ریاکاری و پول بخواند. 

چه بسیار خواننده هایی که کسی اسم آنها را هم نشنید. نه به این خاطر که صدای خوبی ندارند. چون مثل شجریان ریاکار نبودند. چون مثل شجریان وام دار جریانات سیاسی نبودند. از اول انقلاب که امثال عارف و روحانی سوار مردم شدند به چنین اشخاص ریاکار و پلیدی میدان دادند و آنها را مطرح ساختند و دیگر خواننده ها و هنرمندان را راندند. با تندروی ها و انحصار طلبی ها! عجبا که امروز همین ها ادعای مردم سالاری و آزادی دارند! کسانی که کراوات مردم ار قیچی می کردند امروز خود کراوات می زنند. انحصار طلبی همواره خون امثال عارف و روحانی وجود داشته است. آنها هنرمند را همین چند نفر که وابسته به خودشان هستند می دانند.

راستی آقایان عارف و روحانی (فریدون) ! کاش در مورد افتخاری هم سخن می گفتید. کسی که یاران شما موی دختر او را در خیابان کشیدند. چون افتخاری با کاندیدای رقبای سال 88 شما دست داده بود! آیا حمایت شما از هنرمندان به این صورت است؟ چون شجریان سرودی به نفع شما خوانده است از او حمایت می کنید اما دیگر خواننده با رقیب شما دست داده است موی دختر او را باید بکشید؟ فهمیدم که شما انحصار طلبان ریاکاری بیش نیستید.

امثال اصغر فرهادی سفیر فرهنگ ایران نیستند. فرهنگ ایران فرهنگ اسلام است و اصغر فرهادی بویی از اسلام نبرده است. آیا بازیگر همین کارگردان نبود که عکس های لخت خود را به نمایش گذاشت؟ آقای عارف آیا اسلامی که شما ریاکارانه از آن سخن می گویید این اسلام است؟ آقای عارف دست از سر مردم بردارید. مردم آن چند هم محله ای شما نیستند. شما بویی از فرهنگ مردم نبرده اید. شما بویی از ساده زیستی نبرده اید. از اول عمرتان مرفه بوده اید. شما چگونه دردهای امثال من را درک خواهید نمود؟! ما شجریان ها و فرهادی ها و گلشیفته فراهانی ها را از خود نمی دانیم. آنها نماینده فرهنگ ما نیستند. آنها از ما بهتران هایی هستند که دشمنی خود را با اعتقادات ما به نمایش گذاشته و به آن افتخار می کنند. آنها با پول این مردم به نان و نوا رسیدند و به اعتقادات مردم دهن کجی نمودند. شما به علت سوء استفاده از بیت المال و انحصار طلبی و پر کردن جیب چند خواننده و بازیگر مورد علاقه خودتان به جهنم خواهید رفت. چه بسیار خواننده هایی که در زمان حاکمیت شما هیچ گاه نتوانستند مطرح گردند زیرا وابسته به شما نبودند. راستی آقای عارف نظر شما در مورد صدای افتخاری چیست؟ نکند چون افتخاری از شما نیست صدایی ندارد؟ بد است انحصار طلبی. برای امثال شما که ریاکارانه دم از آزادی می زنید.