امروز در زمانی زندگی می کنیم که دلقک ها به عنوان الگو معرفی می شوند. آنها فیلسوف ، جامع شناس،سیاست مدار و حیکان روزگار هستند. این دلقک ها را بازیگر و هنرمند می نامند. آنها صد میلیون صد میلیون دستمزد دریافت می کنند. آنها برای پول کار می کنند و برای پول می میرند. خدای آنها جشنواره های فیلم است. بت آنها خرس های بولوری و امثل آن است. آنها برای رسیدن به بت های خود وطن فروشی می کنند. آنها برای پول در هر فیلمی بازی می کنند و برای دریافت پول و خرس معذرت خواهی می کنند. آنها با روابط دوستانه و فامیلی وارد سینما می شوند. آنها خانودتاً دلقک هستند. آنها به مملکت خود خیانت می کنند. آنها از طبقه ی مرفه هستند. مشکل آنها ممنوع بودن پارتی های شبانه مختلط است. تفریح آنها رانندگی با ماشین های میلیاردی است. آنها مرفه اند و برای مرفهان کار می کنند. آنها اکثرا دین ستیز و نامسلمان اند. آنها محرم و نامحرم نمی دانند و فقط آن را مسخره می کنند. آنها بویی از وطن دوستی نبرده اند. آنها پیام انقلاب مردم را نیافته اند. آنها دلقک هایی خائن اند.