قدرت مردم را در روز انتخابات دیدیم.این قدرت قشر مستضعف و پابرهنه بود.هر چند ما پابرهنگان تاریخ پول و رسانه ای نداریم و پایتخت نشین هم نیستیم اما حد اقل در یک روز رای گیری برای اولین بار به لطف آن مناظره ی تاریخی آگاهانه آمدیم و به مردی از جنس خود رای دادیم که تمام حاکمان ۳۰ ساله را به سخره گرفت و برای حقوق پایمال شده ی ما بی سوادان غیر دانشگاهی و غیر روشن فکر و عوام و فقیر و دهاتی شهرستانی در مقابل این مرفهین ایستاد.و آن ها برای قدرت از دست رفته چنان آتشی به راه انداختند که مغول نینداخت. ولی ما ایستاده ایم در مقابل این جنبش سبز زرد شده ی پول داران ، این صاحبان قدرت پیشین و این دیکتاتور های قانون شکن ضد مردم ریا کار مدعی دمکراسی ولی خائن به ملت.حرکت فقیر در روز ۲۲ خرداد جانی تازه گرفت.این اول راه است.سبز و سیاه و همه ی این رنگ های ریا را زیر پا خواهد گذاشت.این بار نوبت ملت است.نه احزاب.نه روشن فکران.جنبش سبز هم چیزی نیست جز تکاپویی برای باز پس گیری قدرت از دست رفته ی حاکمان دیروز.جنگ جنگ فقیر و ثروتمند است.ما ۲۴ ملیون هر قدر هم که ضعیف باشیم باز ول نخواهیم کرد.ما اجازه نخواهیم داد رای ما را بدزدید.آن قدر شعار بگویید و آتش بزنید سطل های زباله تان را تا خسته شوید.طبقه فقیر نه تلوزیون دارد،نه اینترنت،نه روزنامه و نه در پایتخت است تا تظاهرات کند.اما خدا را دارد.که بگوید تقلب شده یا نه. جنبش سبز (جلبک سبز) زرد شده مربوط به طبقه متوسط به بالا و برژوازی است.شکست خورد و تمام شد و چیزی از آن نمانده جز بوق های رسانه ایش.همه میدانند که ماهواره و اینترنت و کف خیابان های شهر شیطان مال بالا نشین های مرفه و بعضا اندک خود باخته شیفته غرب دانشجو است.این ها ارتباطی با طبقه ی ۲۳  ملیونی پابرهنه ندارند.این ادامه انقلاب بود.انقلاب پابرهنگان و نه کاخ نشین ها.و نه غرب شیفته های" وطن و ملت و دین" فروش.

جانمان فدای عدالت