می بینی که صانعی پیام می دهد که عید غدیر مبارک و برای آزادی زن فاضله موسوی و خود موسوی و عالم بزرگ جهان اسلام کروبی دعا می کند. در حالی که صانعی خود آخوندی قدرت طلب و سیاسی است که خود را با حرف های تند علیه نظام مطرح می کند. یاوه گویی هایی که مورد استقبال رسانه های دین ستیز و ضد انقلاب قرار می گیرد. امثال صانعی برای قدرت است که این همه دروغ می گویند و یاوه می بافند. اگر به آنها قدرت بدهی افراد بی گناه را به جرم اهانت به ولی فقیه اعدام می کنند و اگر قدرت را از آنها بگیری مدعی آزادی خواهی می شوند و علیه ولی فقیه اقدام می کنند و کسی هم آنها را اعدام نمی کند. صانعی باید هم از کروبی بی سواد و دزد که مورد تمسخر همه است دفاع کند. صانعی باید هم از موسوی قدرت طلب دیوانه و زن احمق متخلف او دفاع کند. زیرا صانعی کسی جز این تندروهایی بی کس ندارد.

 صانعی گفته بود موسوی بعد از امام خمینی متدین ترین فرد است. گویی او خداست که متدین بودن مردم را می سنجد. اما این مدعی مرجعیت آن قدر جایگاه ندارد که حکمی، چیزی بدهد که مقلدانش برای آزادی دوستانش از حصر کاری بکنند، یک شعاری، تظاهراتی! اما ما به یاوه گویی های امثال صانعی ها ی تندرو عادت نموده ایم. برای ما فرقی بین رجوی و صانعی و گوگوش نیست. اینها همه یک چیز هستند. این ها دشمنان انقلاب و عدالت و مردمند. اینها مردم را عده ای مرفه در اطراف خود می دانند. اینها قدرت را مانند پیراهن خود می دانند که همواره باید در تن آنها باشد. اینها در مقابل جمهوری اسلامی مانند بادکنک هستند در مقابل سوزن. وزن امثال صانعی به هاشمی مانند وزن یک موی گربه است به یک گربه. مردم هاشمی را پائین کشیدند. حال این وسط صانعی چه می گوید ما نمی دانیم.