اصطلاح گروه فشار  معمولا توسط مخالفان جمهوری اسلامی برای توصیف گروه هایی از افراد لباس شخصی به کار برده می شود که توسط نظام اجیر می شوند تا در موقع لزوم، جریان های سیاسی مخالف خود را تحت فشار قرار دهند. آنها به جلسات، تجمعات و منازل مخالفان حمله می کنند، افراد را مورد ضرب و شتم قرار می دهند و بدین وسیله به دنبال سرکوب و ترساندن مخالفان و تحت فشار قرار دادن آنها برای تغییر مواضع سیاسی و در نهایت از میان به در کردن آنها هستند.

اما در حقیقت این حربه ای برای متهم نمودن نظام و رهبری و ضربه زدن به جمهوری اسلامی است. دشمنان  با این حربه تبلیغاتی که نوعی شارلاتانیزم رسانه ای است، می خواهند فضایی فاشیستی و رادیکالی از جمهوری اسلامی ترسیم کنند. آنها می خواهند حضور مردم را با این اتهام زنی تحت الشعاع قرار دهند. اصولا یکی از حربه های مخالفان جمهوری اسلامی برای مبارزه با نظام اسلامی این است که برای از میان به در کردن رقبای سیاسی یا ضربه ضدن به کلیت نظام و رهبری، مخالفان خود یعنی هوادارن نظام را به تندروی و گروه فشار بودن متهم می سازند و این نشان دهنده عدم اعتقاد آنها به آزادی بیان و تحمل مخالف و خوی شیطانی آنها در دروغ گویی و تهمت زدن و برچسب زنی به افراد است. روش برچسب زنی به رقبای سیاسی یا هواداران نظام در میان اصلاح طلبان یا مخالفان نظام امری عادی محسوب می شود و آنها با تکفیر جریان های مقابل خود با تمامیت خواهی به دنبال فتح تمامی مراکز حاکمیتی و قدرت سیاسی هستند.

واقعیت آن است که گروه فشار واقعی عبارت بودند از عده ای هوادارن و افراد اصلاح طلبان و خاتمی که در دانشگاه ها و سطح شهر به شورش و اغتشاش می پرداختند. بر طبق نظریه "فشار از پائین" یکی از افراد برجسته اصلاح طلبان یعنی حجاریان، باید گروه های فشاری متشکل از افراد عادی و دانشجویان وجود داشته باشند که در موقع لزوم با فشار آوردن به رقبای سیاسی و ارکان نظام، دست اصلاح طلبان را در چانه زنی برای "فتح سنگر به سنگر نظام" باز کنند. "گروه فشار" اصلاح طلبان، بارها در دانشگاه ها به اغتشاشات فراوانی دست زدند و اقدامات خشونت بار آنها در طول هشت سال حکومت اصلاح طلبان فضای کشور را با بحران و التهاب در هم آمیخته بود. گره های فشار مخالفان نظام، فقط به هشت سال دوره اصلاحات محدود نمی شوند و شامل گروه های فشار بنی صدر، منافقین و گروه های فشار موسوی به موسوم به "جنبش سبز" نیز می گردند.

گروه فشار اصلاح طلبان در 18 تیر به میدان آمدد و با آتش زدن اموال عمومی و اموال دانشگاه و خوایگاه کوی به عربده کشی در خیابان ها پرداخت. گروه فشار چماق به دست اصلاح طلبان در دانشگاه علم و صنعت با استفاده از میلگرد و چماق به تخریب سوله بسیج دانشگاه پرداختند. گروه فشار بنی صدر در خیابان ها به عربده کشی و ضرب و شتم و کشتار مردم عادی پرداختند. گروه فشار میرحسین موسوی و هاشمی بعد از انتخابات در سال 88 به عربده کشی و شکستن و آتش زدن اموال عمومی و ضرب و شتم مردم عادی پرداختند. اینها نمونه هایی از اقدامات گروه های فشار مخالفان نظام و تمامیت خواهان ضد انقلاب است.