شاید فقط ایران باشد که این همه کتاب کمک آموزشی و تست داشته باشد. شاید فقط ایران باشد که این همه کلاس کمک آموزشی و کنکور داشته باشد. وقتی خوب دقت می کنی می بینی که ایران دو وزارت آموزش پروش دارد. و جدیدا دو وزارت علوم. به راستی چرا باید چنین باشد؟ این رقابت کاذب برای چیست؟ اگر مدرسه وجود دارد پس آموزشگاه دیگر چیست؟ کلاس کنکور دیگر چیست؟ این بزرگترین مرض سیستم آموزشی ماست.

معمولا در کشورهای پیشرفته جهان کلاس های خارج از مدرسه کمک آموزشی مشابه ایران وجود  ندارد. یک مشکلی هم که این نحوه ی آموزش ایجاد می کند نا عدالتی آموزشی است. این بزرگترین ضربه به علم کشور است. زیرا در رشد علمی کشف صحیح استعدادها و کمک به پرورش آنها مهم ترین هدف است. اما زمانی که بخش مهمی از استعدادها به علت مشکل مالی نتوانند از کلاس های کمک آموزشی و امثال آن استفاده کنند چگونه چنین عدالتی وجود خواهد داشت.

کیفیت آموزشی مدرسه باید آنچنان بهبود یابد که نیازی به آموزش خارج از مدرسه وجود نداشته باشد. روش های گزینشی مانند کنکور نیز باید چنان بهبود یابد (نه این که حذف گردد) که نیازی به کلاس های کنکور وجود نداشته باشد. اما در کشور ما وقت دانش آموزان در مدرسه به هدر می رود و به علت کیفیت پائین آموزش بسیاری از خانواده های متمکن برای فرزند خود معلم خصوصی در نظر می گیرند یا از کلاس های کمک آموزشی و کنکور و زبان خارج از مدرسه استفاده می کنند.

حجم زیاد کتاب ها و مطالب غیر مفید، روش آموزش یک طرفه و خشک در مدارس، آزمون های حفظ محور، بی علاقه بودن دانش آموزان به مطالب درسی، علاقه مند نبودن دانش آموزان به کلاس و درس، به هدر رفتن وقت دانش آموزان به علت روخوانی مطالب درس، حل تمام تمرین ها و آزمون های مکرر، کم سوادی و بد اخلاقی معلم ها، تعدا ساعت کم مدارس، زیاد بودن تعداد دانش آموز در کلاس، تنبیه بدنی و نداشتن تعامل مناسب با اولیای دانش آموزان از جمله مشکلات مهم مدارس ایران است که موجب پائین آمدن کیفیت آموزشی شده و نیاز به کلاس ها و کتب کمک آموزشی را افزایش می دهد.

متأسفانه مشکلات مدرسه در دانشگاه نیز تا حدودی وجود دارد و اخیرا کلاس های کنکور ارشد و دکتری و حل مسائل به شدت افزایش یافته است.

باز نشر همین مطلب در سایت جهان.