خط انقلاب

آن چه که در این چند روز در لندن شاهد هستیم یک حکومت نظامی است. لندنی به شهری جنگ زده تبدیل شده است. نیروهای پلیس در لندن به شدید ترین شکل معترضان فقیر را سرکوب می کنند. افراد زیادی دستگیر شده اند. چندین نفر کشته شده اند. تمام قربانیان قشر فقیر هستند. حاکمان انگلیس معترضان را معتاد و قاچاق چی می نامند و سوال اساسی این است که آیا در لندن این همه قاچاق چی مواد مخدر وجود دارد؟ بیش از شانزده هزار پلیس در لندن مستقر شده اند. اعتراضات به شهرهای دیگر نیز کشیده شده است. این است سزای روباه پیر. و امروز بی بی سی معترضان را اراذل و اوباش می خواند. چه فرقی بین معترضان انگلیسی و سوری وجود دارد؟
در انگلیس پلیس مردم را با ماشین زیر گرفته است و سه نفر از مردم عدالت جو را به قتل رسانده است. دموکراسی روباه پیر به این معناست. آن ها عکس معترضان را در سایت ها گذاشته اند و به دنبال دستگیر نمودن آنها هستند. آن ها معترضان را دزد می نامند. پس باید بگوییم انگلیس کشور دزد هاست! دیوید کامرون گفته است ارتش را به میدان خواهد آمد. او اعتراض معترضین فقیر را جنایت خوانده است. شواری امنیت کجاست که قطعنامه صار کند؟ کجایند تحریم کنندگان. آیا اینها مردم نیستند؟ آیا نباید سفارت ایران درهای خود را به روی معترضین باز کند تا بتوانند از دست مزدوران دیوید کامرون فرار کنند و جان خود را نجات دهند؟ کجایند سناتور های آمریکایی که عکس کشته های اعتراضات انگلیس را نشان بدهند؟ چرا دارایی های دیوید کارون بلوکه نمی شود؟ اقای شجریان جا ندارد یک سوردی چیزی برای برادران انگلیسیت بخوانی؟ همان کشوری که در خبرگزاری هایش ظاهر می شدی؟ آیا جا ندارد بگویی من صدای این معتادان هستم؟ تفنگت را زمین بگذار برادر انگلییسی! معتاد تویی، دشمن این خاک تویی! مدعیان حقوق بشر کجایند، دیدبان حقوق بشر کجاست؟ آیا بریتانیای کبیر این قدر بی پول شده است که این همه گرسنه در آن پیدا شوند که از مغازه ها پوشاک و خوراک بدزند؟ یا قاچاق چیان مود مخدر پولشان ته کشیده است؟ و امروز در قلب اروپا بازتاب بیداری اسلامی را مشاهده می کنیم. در یونان، فرانسه، انگلیس، اسپانیا. این آتش زیر خاکستر است. موج جدید انقلابات اروپایی در راه است. آنها به خود مشغول خواهند شد. آه گرسنگان سومالی خیابان های لندن را به آتش خواهد کشاند.