خط انقلاب

احمدی نژاد می گوید دیگر در ایران گرسنه نداریم. می گوید من رفتم آفریقا دیدم مردم بدبخت هستند و منابع آنها را چپاول می کنند. بسیار خوب. شاید منظورش این است که هر ایرانی بالاخره یک پول یارانه ای می گیرد و با این پول انسان می تواند حد اقل گرسنه نباشد. احمدی نژاد چهار سال رئیس جمهور شد و دیگر همه ی ناعدالتی ها تمام شدند و کسی هم گرسنه نیست و از این به بعد دیگر باید مشایی بچاپد.

ما گرسنه نداریم؟ ولی خیابان خواب داریم. کپر نشین داریم. کسانی در ایران زندگی می کنند که خانه شان گلی بوده و در حال ویران شدن است. کسانی زندگی می کنند که در خانه حمام ندارند. آنقدر فقیر هستند که بچه هایشان مجبورند به جای درس خواندن کار کنند. احمدی نژاد آدم ساده زیستی است. اما نه به اندازه آن کپر نشین ها. من قبول دارم که احمدی نژاد به فقرا رسیدگی کرد و به میان آنها هم رفت. اما آیا فقر تمام شده است.؟ نه نشده است. پس چرا احمدی نژاد این گونه می پندارد؟ مگر احمدی نژاد خود به میان مردم نمی رفت؟

ما کسانی داریم که شب ها با ترس می خوابند که مبادا شب خانه شان ویران شود. آنها 10 میلیون ندارند که مسکن مهر احمدی نژاد را بگیرند. کسانی هستند که اسباب بازی بچه شان آجر است سنگ ریزه است.

اگر مشایی چیزی از گرسنگی می دانست هیچ گاه پول مردم را به هدیه تهرانی هدیه نمی داد. احمدی نژاد با این حرف مرا عقب مانده خواهد نامید. زیرا مشایی زلال است.