سینما و تئاتر با خودنمایی گره خورده است. بازیگران و اهالی سینما و تئاتر (به اصطلاح هنرمندان) ما آنقدر کوچک هستند که برای نشان دادن خود با چهره آرایی و لباس های عجیب و غریب به دنبال متفاوت و برجسته نشان دادن خود هستند. این قشر از خود راضی جامعه روانی ترین و عقده ای ترین قشر جامعه ما هستند که در خودنمایی رقیبی ندارند. میزان عجیب غریب بودن تیپ این افراد با نسبت کوچک بودن و ناهنرمند بودن آنها رابطه مستقیمی دارد. این قشر خود را برتر از دیگران می دانند و با پوشش های عجیب، خود را انگشت نما کرده و به این روش برای خود منزلتی قائل می شوند. بازیگران ما بر اساس روابط فامیلی یا خوشگل بودن انتخاب می شوند و به این علت است که ما در میان بازیگران خود، هیچ شخص برجسته ای نداریم. اینها برای جبران کمبودهای خود، به خودنمایی مصنوعی روی می آورند.