برخورد سنگین نیروهای لباس شخصی و بسیج و پلیس ضد شورش و یگان ویژه و نیروهای ضد شورش سپاه و انصار حزب الله و نیروهای امنیتی با معترضان به نتایج انتخابات!

برخورد هوادارن جمهوری اسلامی با اغتشاش گران

نیروهای شیطان در خیابان های مرکزی تهران به راه افتادند و برای سرنگونی حکومت مقدس تلاش مذبوحانه ای را آغاز نمودند. بنیان و اساس آن ها بر دروغ و بهتان های بزرگ استوار بود. این بار شیطان با رنگ سبز آمده بود. نیروهای حقیر سبز روش خشونت افراطی، متوهمانه و متکبرانه ای را در پیش گرفتند. قومی که به نام خدا به جنگ خدا آمدند و در جامعه ی مدنی آن ها علیه خدا نیز می شد تظاهرات نمود و حسین(ع) قربانی خشونت جدش بود. اما امروز یا حسین می گفت و در عاشورا سوت و کف می زد. همانا این قوم شمرهای زمان بودند. قوم شیطان علیه مردم سالاری، جنگ بزرگ و تمام عیاری را آغاز نمود و از شیطان بزرگ نیز کمک خواست و مورد حمایت او نیز قرار گرفت. طبقه کثیف مرفه برخی از اقشار زیاده خواه طبقه متوسط را به کار گرفت و برای تسخیر مراکز مقدس بسیج، راه خشونت افراطی را انتخاب نمود تا اولین و مهترین سنگر نظام را فتح نموده و راه را برای خدایان خود، شیاطین بزرگ هموار سازند. صاحبان قدرت و ثروت احساس خطر نمودند و برای بازپس گیری قدرت، برخی کوته فکران و سست عنصران مرفه پایتختت نشین را به کار گرفتند. این حرکتی بود برای مقابله با تصمیم مهم و تاریخی ملت برای کنار زدن اصحاب اشرافیت، قدرت و نفاق. عالی جنابان سرخ پوش و سبزپوش.

اما حاکیمت الهی تسلیم صحنه آرایی های خطرناک و تحدید کننده سبزهای نشد و حقوق ملت را به چند ده هزار تهران نشین از خدا و خلق بی خبر نفروخت. هوارداران و فدائیان ملت و رهبر این بار در خیابان ها ظاهر شدند اردوهای خیابانی اغتشاش گران را فتح نمودند و مانند پاره های آتش در همه جا حرکت نمودند و علایم شیطان را از خیابان ها پاک نمودند تا اثری از شیاطین انس باقی نماند جز بوی زباله های سوخته. قسم به خون ها مقدسمان که بر زمین ریخت، قسم به صورت های متلاشی شده مان، قسم به حرمت های هتک شده مان و قسم به سرهای خونین بسیجیان خامنه ای که ذره ای عقب نخواهیم ننشت و جان خود را فدا خواهیم کرد همان گونه روزی در شلمچه و طلائیه فدا می نمودیم. ما آمدیم و چشم فتنه را کور نمودیم. غبار فتنه محور شد. دست خداوند بر سر ما بود. طولی نگذشت که شمرها هر کدام به گوشه ای فرار می کردند و مخفی گاهی می جستند. آن ها از برخورد ما به خشم آمدند و ضربه های سنگینی بر پیکر آن ها وارد آمد زیرا بهای در افتادن با توده های ملت سنگین است. حکومتی که ریشه آن با خون صد ها هزار شهید آبیاری شده است با اغتشاش چند هزار تمامیت خواه فاشیست ذره ای از جای خود تکان نیز نخواهد خورد. بزرگان آن ها در خانه های خود زندانی شدند و اگر اجازه داده می شد مردم آنها را سنگ سار می نمودند. آن ها سنگینی مشت ده ها ملیون هوادار حکومت را احساس نمودند همان طور که روزی خطری را برای قدرت و جایگاه خود احساس نموده بودند.