خط انقلاب

 رفتار مهدي هاشمي و خروج وي از كشور اتهامات وارده بر او را شديدتر كرده است و حمايت بي جاي آقاي رفسنجاني از فرزندش پسنديده نيست. 

 

---

آدیحامد:
در مورد سکوت هاشمی:
برخی می گویند هاشمی به علت ترس سکوت نمود. اما این کاملا تحلیل اشتباهیست.
سکوت هاشمی علامت رضا بود. او خود طراح اغتشاشات بود و در نامه سرگشاده قبل از انتخابات خود نیز پرده از طرح خود برداشته و دیگران را تحدید به "فوران نمودن آتش فشان" نموده بود. او با سکوت خود چند هدف را دنبال می نمود.
1- در صورتی که بنا بر احتمال قوی اغتشاشات شکست بخورد و نتواند نتیجه ای مانند اشغال مراکز حکومتی، سقوط نظام، استعفای احمی نژاد یا حداقل ابطال انتخابات را به بار آورد و به عبارتی ورق برگردد، او همچنان بر قدرت تکیه بزند و ادعای حمایت از ولایت را نیز بکند و از محاکمه شدن فرار کند و در عین حال با سکوت خود حمایت از جریان برانداز را نیز نشان دهد و مخالفین احمدی نژاد را با خود همراه کند.

3- او با سکوت خود (که البته در خطبه های نماز تا حدودی شکست) قصد داشت به رهبری اعلام کند که بدون من نمی توانی کاری بکنی و حالا که به حرف های من گوش نکردی و احمدی نژاد را رد صلاحیت ننمودی من تو را تنها می گذارم تا تنبیه شوی(غافل از این که این درخت ، درخت بید نیست). تا شاید ولی فقیه به پیش او برود و التماس کند که آقای هاشمی شما این مسائل را جمع کن و من همان کنم که شما خواهی.

پس در اصل هاشمی سکوت نکرده بود و خاندان  او با دستور او و با استفاده از پول های بیت المال و دانشگاه آزاد در خیابان ها به اغتشاش می پرداختند  و شعار های مرگ بر رهبر سر می دادند. و آن شعارها شعار هاشمی بودند. زیرا رهبری در مقابل زیاده خواهی، تمامیت خواهی، دیکتاتوری و اشرافیت سالاری او ایستاده بود و در این راه از جان و آبروی خود مایه گذاشته بود.
در زمان هاشمی بیشترین خفقان در کشورد حام بود. او دهان هر منتقدی را با حرف هایی مانند ضد روحانی بودن، مارکسیست بودن و چیزهایی از قبیل می بست. او خانواده خود را بر مناصب محکم اقتصادی و حکومتی گماشت. او سرمایه داری و لیبرالیسم را در کشور نهادینه نمود. او خاتمی را برتخت نشاند و در زمان خاتمی نیروهای مذهبی را در زندان مسموم می کردند(سعید امامی)؛ دانشجویان بسیجی را از دانشگاه ها اخراج می کردند و سوله بسیج را در دانشگاه ها تخریب می نمودند(سال 83 دانشگاه علم و صنعت). اما او اینک داعیه آزادی دارد. او با پرداختن به خرافات و تعریف خواب های دروغین خود قصد عوام فریبی می کند و دولت را به خرافه پرستی محکوم می کند.