حاج سید احمد خمینی در رنجنامه خود می آورد:

"بعد از انقلاب من مانند امروز شما [آقای منتظری] فكر می كردم كه می‌شود منافقین و لیبرال‌ها و سایر گروه‌هایی را كه در مبارزه دخالت داشتند، جذب نمود، بنابراین به آنها نزدیك شدم. من بارها به مرحوم شهید والامقام دكتر بهشتی و آقایان هاشمی و خامنه‌ای می‌گفتم: اگر شما به مسئله‌ای رسیدید من به آن عمل می‌كنم؛ ولی معتقدم كه این گروه‌ها را می‌شود جذب كرد. دیری نپایید كه دیدم این گروه‌ها سرم كلاه گذاشته اند.

شبی تا صبح فكر كردم و به این نتیجه رسیدم كه من غیر از آقایان بهشتی و هاشمی و خامنه‌ای و افرادی كه در این ردیف می‌باشند، هستم. آنها خود با بقیه فرق می‌كنند، ولی من فرقم با بقیه این است كه تنها فرزند امام هستم و تنها به خاطر فرزند امام بودن است كه مورد علاقه دوستان و بعضی از مردم هستم. تصمیم گرفتم این مسئله را بنویسم و هیچ كاری كه بر خلاف میل رهبری و دوستان مورد اعتماد رهبری است انجام ندهم و این مطلب را نوشتم و روزنامه ها هم منعكس كردند."