امروز مهمترین مشکل کشور ما بیکاری است. البته که این مسئله مجرد از مسائل دیگر نیست اما با حل مشکل بیکاری بسیاری از مشکلات دیگر به خودی خود حل خواهند شد.امروزه جوانان تحصیل کرده ، پرانرژی و باسواد فروانی در کشور ما وجود دارند که از نعمت شغل مناسب بی بهره اند.یک راه مبارزه با بیکاری بازنشسته کردن به هنگام شاغلین و استخدام جوان هاست. این در حالیست که در آموزش و پرورش ما از بازنشسته ها درخواست می شود تا ادامه کار بدهند. و این یک سیاست بسیار احمقانه ایست که با وجود جوانان تحصیل کرده جویای کار و ازدواج از پیرها استفاده می شود. در ادارات و سازمان های دیگر نیز این گونه است.

مشکل دیگری نیز وجود دارد و آن وجود طیف وسیعی از انواع مراکز با عنوان دانشگاه است.دانشگاه پیام نور ، دانشگاه آزاد ، دانشگاه غیر انتفاعی ، دانشگاه جامع علمی کاربردی و مراکز بسیار دیگری که فوق لیسانس و دکتری می دهند. این یعنی قرار است آن هایی که در دانشگاهای معتبر دولتی تحصیل می کنند استخدام نشوند و آقایان و آقازاده ها به راحتی و بدون هیچ امتحان و سختی و فقط با پول و پارتی دکتری بگیرند و استخدام شوند یا ارتقا یابند.این یعنی فرار مغز ها. و البته نابودی مغز ها. زیرا همه مغز ها پول و امکان فرار کردن را ندارند و بسیاریی از آن ها می سوزند.

سازمان هایی چون صدا و سیما سازمان های فامیلی هستند. هر کسی که در صدا و سیماست مسلما چند نفر از دوستان و آشنایانش نیز همانجاست و این برای خیلی ها از روز هم روشنتر است. بقیه جاها نیز این گونه است و اگر آمارش را درآورند خیلی ها شگفت زده خواهند شد.

یک نفر برای کنکورهای کارشناسی ، کارشناسی ارشد و امتحان دکتری و ده ها و صد ها امتحان دیگر صبح تا شب جان می کند ، از خانه و شهر خود آواره می شود . آخرش نه می تواند کار پیدا کند و نه می تواند ازدواج کند پیر می شود و موهایش می ریزد.

یک نفر هیچ امتحانی نمی دهد و صرفا با امزای یک نفر مانند جاسبی دکتر می شود.درجه ریاستش بالا و بالاتر می رود.