خط انقلاب

وقتی دبیرستان بودم سه نفر از دوستانم که کارگر ساختمان بودند با ریزش ساختمان نیمه کاره بانک در تبریز کشته شدند.

و هیچ کس در مورد آنها حرفی نزد.

نه در روزنامه و نه در دانشگاه و نه در تلوزیون و سایت و هزار تا زهرمار دیگر.

بجز کمونیست های نجس و عده ای  منافق کثیف به اصطلاح مدافع حقوق کارگر. 

چند روز پیش هم دو نفر به همین ترتیب شهید شدند.و زیر آوار ساختمانی دیگر ماندند.

بیست نفر اخیر که در تهران با خراب شدن برجی خراب شده کشته شدند را در رسانه ها نتوانستند پنهان کنند.

هر روز کارگری نگون بخت که کارش سخت ترین کار و کم حقوق ترین کار است و بدون بیمه و بازنشستگی در ساختمانی می میرد.

در تلویزیون مان هم در انیمیشن هایشان کار گر را مقصر نشان می دهند.

ای علما ای مردم ای دانشجویان، کارگران ساختمانی در خطرند.

مگر این سخن امام خمینی(ره) را فراموش کرده ایم:

"و توجه داشته باشند رئيس جمهور و وكلاي مجلس از طبقه‌اي باشند؛ كه محروميت و مظلوميت مستضعفان ومحرومان جامعه را لمس نموده و در فكر رفاه آنان باشند، نه از سرمايه‌داران و زمينخواران و صدرنشينان مرفه و غرق در لذات و شهوات كه تلخي محروميت و رنج گرسنگان و پابرهنگان را نمي‌توانند بفهمند."