اخبار قتل و جنایت داعشیان وطنی که شعار زن زندگی آزادی می دهند هر روز در رسانه ها منتشر می شود. شقاوت، شدت رذالت و خشونت این آشوب گران مدعی تلاش برای زندگی فقط با جنایات خشن ترین گروه های تروریستی از جمله داعش قابل مقایسه است. کسانی که شعار حمایت از زن می دهند چه زن هایی را بی شوهر کردند، چه دخترانی را یتیم کردند.

اما اخبار شناسایی و دستگیری این اوباش چاقو کش و قاتل، تسلی بخش دل ها شده است.

اراذل و اوباشی که به واسطه مصرف زیاد دود و شیره و قرص و الکل و تماشای بیست و چهار ساعته بی بی سی و عنتر نشنال دچار توهم و خیالات شده و قدرت تفکرشان را از دست داده اند. مانند زامبی های فیلم های وحشیانه فردی را گیر انداخته زیر مشت و لگد و شکنجه و با سلاح سرد و گرم به قتل می رسانند. هر روز توسط خود مردم شناسایی می شوند. اوباشی که هنگام فرو کردن چاقو در قلب مردم نمی دانند چشم هایی آنها را می بینند. مردم عادی جامعه که بسیاری از آنها هیچ تیپ مذهبی هم ندارند جرأت اعتراض به این اشرار را ندارند. از ترس جان خود. اما فیلم هایی می گیرند، شناسایی می کنند و اطلاعات را به مأموران می دهند. این ملت ملتی نجیب است. بدحجاب و بی حجابش هم نجیبند. انسانیت در ذات این مردم است. مردم از این اشراری که امروز شعار زن و زندگی می دهند بیزارند.

هر روز مأموران آنها را شبانه از لانه هایشان بیرون می کشند و به زودی به حکم قانون به علت جنایت و قتل آویزان خواهند شد و به سزای اعمال رذیلانه خود خواهند رسید.